Fajnanuta.pl - tekst piosenki Panic! At the disco - Memories

Tekst piosenki

He was the congregations? vagrant with an unrequited love
When your passions exaltation then finding refuge is not enough
She was the youngest of the family
And the last to be let go
And they decided they would try and make it on their own

CHORUS:
Oh memories where?d you go
You were all I?ve ever known
How I miss yesterday
And I let it fade away
Where?d you go-oh-oh
(oh-oh madness)

When July became December their affection fought the cold
But they couldn?t quite remember what inspired them to go
And it was beautifully depressing, like a streetcar named desire
They were fighting for their love and started growing tired

CHORUS:
Oh memories where?d you go
You were all I?ve ever known
How I miss yesterday
And I let it fade away
Don?t fade away...

(guitar solo)

Finally lost momentum and the bills were piling high
And the smile had finally faded from the apple of their eye
And they were young and independent
And they thought they had it planned
Should have known right from the start you can?t predict the end



CHORUS x 2
Oh memories where?d you go
You were all I?ve ever known
How I miss yesterday
And I let it fade away

Oh memories where?d you go
You were all I?ve ever known
How I miss yesterday
And I let it fade away
Don?t Fade away

Oh.

 

Tłumaczenie tekstu

On był kościelnym włóczęgą z niepotrzebną miłością
Kiedy twoje pasje są wynoszone na ołtarze, znalezienie schronienia nie wystarczy
Ona była najmłodsza z rodziny
I ostatnia do opuszczenia
I oni zdecydowali, że spróbują to zrobić po swojemu


Wspomnienia, gdzie odeszłyście
Byłyście wszystkim, co kiedykolwiek znałem
Jak tęsknię za dniem wczorajszym
I pozwoliłem mu zaniknąć
Gdzie odeszłyście (oh, oh)
(szaleństwo)

Kiedy lipiec staje się grudniem ich uczucie łapie przeziębienie
Ale nie mogli całkiem zapamiętać co ich zainspirowało do pójścia
I to było pięknie depresyjne, jak tramwaj nazwany pożądaniem
Walczyli za swoją miłość i zaczęli wzrastać umęczeni


Wspomnienia, gdzie odeszłyście
Byłyście wszystkim, co kiedykolwiek znałem
Jak tęsknię za dniem wczorajszym
I pozwoliłem mu zaniknąć
Nie zanikaj...



W końcu straciłem pęd i rachunki utworzyły wysoką stertę
I uśmiech w końcu zniknął z jabłka ich oczu
I byli młodzi i niezależni
I myśleli, że to zaplanowali
Powinni wiedzieć od samego początku, że nie można przewidzieć końca




Wspomnienia, gdzie odeszłyście
Byłyście wszystkim, co kiedykolwiek znałem
Jak tęsknię za dniem wczorajszym
I pozwoliłem mu zaniknąć

Wspomnienia, gdzie odeszłyście
Byłyście wszystkim, co kiedykolwiek znałem
Jak tęsknię za dniem wczorajszym
I pozwoliłem mu zaniknąć
Nie zanikaj